爱上国学 >康熙字典 >佇的康熙字典解释
zhù

【唐韻】直呂切【集韻】【韻會】丈呂切,𠀤音宁。【爾雅·釋詁】佇,久也。【說文】佇,久立也。【詩·邶風】瞻望弗及,佇立以泣。【屈原·離騷】結幽蘭以延佇。
佇  部  首
部外笔画
5
佇总笔画
7
佇  结  构
左右结构
佇同音字
常用字表
佇不是常用字
佇统一码
佇  五  笔
wpsh
佇  仓  颉
OJMN
佇  郑  码
NWAI
四角号码
23221
通用字表
佇是通用字

佇字读音

zhù

佇字笔顺

撇,竖,捺,捺,折,横,竖

佇相关字典

佇康熙字典

【唐韻】直呂切【集韻】【韻會】丈呂切,𠀤音宁。【爾雅·釋詁】佇,久也。【說文】佇,久立也。【詩·邶風】瞻望弗及,佇立以泣。【屈原·離騷】結幽蘭以延佇。