annoy
英 [ə'nɒɪ]
美 [ə'nɔɪ]
annoy 基本解释
vt. 使恼怒, 骚扰
annoy 网络释义
vt. 骚扰;惹恼;打搅vi. 惹恼;令人讨厌;打搅n. 烦恼(等于annoyance)
annoy 词性变化
过去式:annoyed 第三人称单数:annoys 过去分词:annoyed 现在分词:annoying
中文词源
annoy 使愤怒
来自拉丁短语in odio, 厌恶。词根od, 难闻,见odor, 气味。字母d, y 音变。 annul 废除 前缀an-同ad-.-nul, 同词根nil, 零。
词组短语
1、get annoy 惹恼