blanch
英 [blɑːn(t)ʃ]
美 [blæntʃ]
blanch 基本解释
vt. 漂白, 使变白
vi. 发白
blanch 网络释义
vt. 漂白;使变白vi. 漂白;发白;变白n. 铅矿石adj. 漂白的;银白色的n. (Blanch)人名;(英、西)布兰奇;(葡)布兰什;(瑞典)布兰克
blanch 词性变化
过去式:blanched 现在分词:blanching 过去分词:blanched 第三人称单数:blanches 名词复数形式:blanches
中文词源
blanch 脸发白
同blank,白的。
词组短语
1、joseph paul blanch 约瑟夫·保罗·布兰奇