compel
英 [kəm'pel]
美 [kəm'pɛl]
compel 基本解释
vt. 强迫,迫使;强制发生,使不得不
compel 网络释义
vt. 强迫,迫使;强使发生n. (Compel)人名;(法)孔佩尔
compel 词性变化
过去分词:compelled 现在分词:compelling 过去式:compelled 第三人称单数:compels 名词复数形式:compels
中文词源
compel 强迫
com-, 强调。-pel, 驱使,词源同appeal, pulse.
词组短语
1、compel sb to do sth 强迫某人做某事
2、impel vs compel 推动vs强迫